همرازتو

هفت راه کاشتن بذر آرامش و سعادت در ذهن
قانون1: بيائيد ذهنمان را سرشار از فکر آرامش، شجاعت، سلامتي و اميد کنيم زيرا زندگي ما همان چيزي است که ذهنمان ميسازد.

قانون2: بيائيد حتي با دشمنان حتي الامکان درگير نشويم ، زيرا اين کار بيشتر از آن که آنها را آزرده خاطر کند، از ما نيرو مي گيرد. بيائيد حتي يک دقيقه را هم صرف فکر درباره کساني که دوست نداريم نکنيم.

قانون3: الف- به جاي نگراني درباره ناسپاسي، انتظار ناسپاسي داشته باشيم. يادمان باشد که حضرت مسيح فقط در يک روز ده آدم جذامي را شفا داد وفقط يک نفر از او تشکر کرد.

ب- يادمان باشد که تنها راه دست يافتن به خوشحالي وسعادت، انتظار تشکر از ديگران نيست، بلکه بخشش را بايد به خاطر شادي بخشش دوست داشت.

ج- يادمان باشد که سپاسگزاري را بايد همچون بذري کاشت بنابراين اگردوست داريم، فرزندانمان آدمهاي شکرگزاري بار بيايند، بايد اين صفت را به آنها بياموزيم.

قانون4: هميشه چيزهايي را که بايد شکرشان را به جا بياوريد بشماريد، نه مشکلاتتان را.

قانون5: از ديگران تقليد کورکورانه نکنيم. خودمان را بشناسيم وخودمان باشيم زيرا حسادت يعني جهل و تقليد يعني خودکشي.

قانون6: وقتي تقدير به دستمان يک ليمو ترش ميدهد، از آن شربت درست کنيم.

قانون7: با اندکي شاد کردن ديگران، اندوه خود را از ياد ببريم. وقتي به ديگران نيکي مي کنيد به خود نيکي کرده ايد